Orgineel: 1963...
creaties van andere mensen en van... HULLIEZELF!!!
Bird dus…
Rare
Ach ja… Waarom ook niet? Voor Sam en Julia!
family fun!
Maar…
I CAN STILL DO IT!!!!! (in 2007!!)
vrijdag 18 januari 2008
maandag 17 december 2007
Zouden de Peruaanse indianen zich dit keer wel kunnen verenigen?
Peru zet inheems land in de etalage
14 - 12 - 2007
Auteur: IPS Bron: IPS
De Peruaanse president Alan García heeft een wetsontwerp klaar dat het buitenlandse bedrijven makkelijker maakt gronden aan te kopen die toebehoren aan de indianengemeenschappen in het land. Sociale conflicten lijken onvermijdelijk, maar volgens de president is het de enige manier om munt te slaan uit uitgestrekte gebieden die nu vaak braak blijven liggen.
In Peru leven bijna 13 miljoen indianen op een totale bevolking van 28 miljoen. In sommige streken behoort 80 procent van alle grond collectief toe aan indianengemeenschappen.
Tot 1990 konden inheemse gronden helemaal niet verhandeld worden. Volgens de huidige wetgeving moet tweederde van een plaatselijke inheemse gemeenschap instemmen met de verkoop of het verpachten van gemene gronden. Het nieuwe wetsontwerp vermindert dat aandeel tot 50 procent plus één stem.
Gebrek aan opleiding en middelenVolgens president García hebben kleine boeren niet de opleiding en niet de nodige middelen om het maximum uit hun gronden te halen. Buitenlandse investeerders kunnen voor een grotere toegevoegde waarde zorgen, door grotere landbouwbedrijven op te richten of bodemrijkdommen boven te halen.
Tegenstanders van zijn initiatief verwijt de Peruaanse president immobilisme. "Als ik het niet kan, mag niemand het doen", redeneren veel Peruanen volgens hem. "Veel land wordt niet gebruikt, kan niet verkocht worden, trekt geen investeringen aan en schept geen banen. En dat is allemaal het gevolg van luiheid, een gebrek aan initiatief en voorbijgestreefde manieren van denken", schreef de president in een artikel dat gepubliceerd werd in El Comercio, een krant die verschijnt in de hoofdstad Lima.Het wetsontwerp past in de strategie van de Peruaanse regering om tegen 2011 voor 7 miljard euro investeringen aan te trekken in de mijnbouwsector.
Kapitalistisch model
"García probeert het kapitalistische model te versterken door de regels voor investeerders verder te versoepelen", oordeelt José de Echave, een econoom van de Peruaanse ontwikkelingsorganisatie CooperAcción. "Dit zal op het platteland zeker tot verzet en conflicten leiden", voorspelt Sinesio López, professor sociologie aan de Katholieke Universiteit van Peru.
Volgens López komen niet alleen de collectieve rechten van inheemse gemeenschappen in het gedrang, maar ook hun culturele wortels en de organisatie van hun samenleving.
De conflicten over inheemse gronden zijn niet nieuw in Peru. Indianen in het noordelijke regio Piura verzetten zich tegen de activiteiten van Minera Majaz, een mijnbouwonderneming die in handen is van het Chinese Xiamen Zijin Tongguan. Volgens plaatselijke boeren begon de mijnbouwmaatschappij in 2003 op hun gronden te zoeken naar koper en molybdeen zonder de toestemming van twee derde van de inheemse gemeenschap. Vorige maand begon een gerechtelijk onderzoek over de zaak.
Jaime Cáceres, de voorzitter van de Peruaanse Federatie van Privéondernemingen, is dan weer vol lof over het initiatief van de president. Volgens hem is het de juiste manier om de productiviteit in het land aan te zwengelen.
Veel redenen tot klagen hebben de Peruaanse ondernemers niet over deze regering. Volgens de ngo CooperAcción steeg in de Peruaanse Andes de oppervlakte van gebieden waarvoor mijnbouwmaatschappijen concessies kregen van zeven miljoen hectare in 2002 tot 13,2 miljoen hectare dit jaar.
14 - 12 - 2007
Auteur: IPS Bron: IPS
De Peruaanse president Alan García heeft een wetsontwerp klaar dat het buitenlandse bedrijven makkelijker maakt gronden aan te kopen die toebehoren aan de indianengemeenschappen in het land. Sociale conflicten lijken onvermijdelijk, maar volgens de president is het de enige manier om munt te slaan uit uitgestrekte gebieden die nu vaak braak blijven liggen.
In Peru leven bijna 13 miljoen indianen op een totale bevolking van 28 miljoen. In sommige streken behoort 80 procent van alle grond collectief toe aan indianengemeenschappen.
Tot 1990 konden inheemse gronden helemaal niet verhandeld worden. Volgens de huidige wetgeving moet tweederde van een plaatselijke inheemse gemeenschap instemmen met de verkoop of het verpachten van gemene gronden. Het nieuwe wetsontwerp vermindert dat aandeel tot 50 procent plus één stem.
Gebrek aan opleiding en middelenVolgens president García hebben kleine boeren niet de opleiding en niet de nodige middelen om het maximum uit hun gronden te halen. Buitenlandse investeerders kunnen voor een grotere toegevoegde waarde zorgen, door grotere landbouwbedrijven op te richten of bodemrijkdommen boven te halen.
Tegenstanders van zijn initiatief verwijt de Peruaanse president immobilisme. "Als ik het niet kan, mag niemand het doen", redeneren veel Peruanen volgens hem. "Veel land wordt niet gebruikt, kan niet verkocht worden, trekt geen investeringen aan en schept geen banen. En dat is allemaal het gevolg van luiheid, een gebrek aan initiatief en voorbijgestreefde manieren van denken", schreef de president in een artikel dat gepubliceerd werd in El Comercio, een krant die verschijnt in de hoofdstad Lima.Het wetsontwerp past in de strategie van de Peruaanse regering om tegen 2011 voor 7 miljard euro investeringen aan te trekken in de mijnbouwsector.
Kapitalistisch model
"García probeert het kapitalistische model te versterken door de regels voor investeerders verder te versoepelen", oordeelt José de Echave, een econoom van de Peruaanse ontwikkelingsorganisatie CooperAcción. "Dit zal op het platteland zeker tot verzet en conflicten leiden", voorspelt Sinesio López, professor sociologie aan de Katholieke Universiteit van Peru.
Volgens López komen niet alleen de collectieve rechten van inheemse gemeenschappen in het gedrang, maar ook hun culturele wortels en de organisatie van hun samenleving.
De conflicten over inheemse gronden zijn niet nieuw in Peru. Indianen in het noordelijke regio Piura verzetten zich tegen de activiteiten van Minera Majaz, een mijnbouwonderneming die in handen is van het Chinese Xiamen Zijin Tongguan. Volgens plaatselijke boeren begon de mijnbouwmaatschappij in 2003 op hun gronden te zoeken naar koper en molybdeen zonder de toestemming van twee derde van de inheemse gemeenschap. Vorige maand begon een gerechtelijk onderzoek over de zaak.
Jaime Cáceres, de voorzitter van de Peruaanse Federatie van Privéondernemingen, is dan weer vol lof over het initiatief van de president. Volgens hem is het de juiste manier om de productiviteit in het land aan te zwengelen.
Veel redenen tot klagen hebben de Peruaanse ondernemers niet over deze regering. Volgens de ngo CooperAcción steeg in de Peruaanse Andes de oppervlakte van gebieden waarvoor mijnbouwmaatschappijen concessies kregen van zeven miljoen hectare in 2002 tot 13,2 miljoen hectare dit jaar.
zondag 16 december 2007
in nederlandsch nieuwsch!
Amerikaanse indianen tegen poepsneeuw op heilige berg
Geplaatst door Theo Borgermans opdi 11 dec '07 om 10:45u (Bron: GVA)
NEW YORK (RKnieuws.net) - Een rechtbank in Californië behandelt volgende week de zaak van 13 indianengroepen tegen de Amerikaanse regering over de uitbouw van een skistation op de San Francisco Peaks. Die berg in het noorden van Arizona wordt door de indianen als heilig beschouwd. De klagers storen zich vooral aan het voornemen om sneeuwkanonnen in te zetten die gerecycleerd rioolwater gebruiken.
"Ze ontheiligen onze gewijde gebieden”, zegt Klee Benally van de Save the Peaks Coalition. “Waarom kunnen wij er als de eerste bewoners van dit land nog altijd niet op rekenen dat onze religieuze rechten beschermd worden?”
De coalitie van 13 indianengroepen en verscheidene milieuorganisaties diende al in 2005 klacht in tegen de uitbouw van het skistation, dat in de jaren 30 heel bescheiden begon maar intussen een echte trekpleister is geworden. De klagers verloren de zaak, maar in maart dit jaar vernietigde een hogere rechtbank in de naburige deelstaat Californië die uitspraak. De rechters in Californië oordeelden dat de Forest Service, de Amerikaanse overheidsdienst die het natuurgebied beheert, zijn eigen voorschriften had overtreden. De effecten van het gebruik van gerecycleerd rioolwater bij de aanmaak van kunstsneeuw waren niet terdege onderzocht. Omdat de omgeving van de San Francisco Peaks kurkdroog is, willen de projectontwikkelaars het water voor de sneeuwkanonnen aanvoeren uit Flagstaff, de dichtstbijgelegen grote stad. Gezuiverd rioolwater is de goedkoopste oplossing. De tegenstanders vrezen dat er ziektekiemen terecht zullen komen in de sneeuw. Bij dooi zou ook het kristalheldere bergwater daardoor besmet kunnen worden. De rechters in Californië voerden ook aan dat de verdere uitbouw van het skistation het moeilijker maakt Indiaanse religieuze tradities in ere te houden. Apaches, Hopi’s, Navajo’s en tien andere indianengroepen die een band hebben met het gebied, verzamelen onder meer kruiden op de bergflanken. Maar de Forest Service en de projectontwikkelaars gingen in beroep tegen de opschorting van de uitbreidingswerken. Volgende week begint een rechtbank in het Californische Pasadena de pleidooien van de advocaten van de twee partijen te beluisteren.
“Het kan toch niet moeilijk zijn om de overheid ervan te weerhouden rioolwater met resten van uitwerpselen, geneesmiddelen en andere troep te gebruiken voor dergelijke toepassingen”, vindt Rudy Preston, een bestuurslid van het Flagstaff Activist Network en een van de oorspronkelijke klagers. “Je speelt niet met uitwerpselen – dat weet toch elk kind.” "De berg ontheiligen staat gelijk met het verwoesten van een kerk of andere religieuze heiligdommen”, zegt Avery Denny van de Dine (Navajo) Hataali Vereniging, die zich ook partij heeft gesteld in de zaak.
woensdag 12 december 2007
Bolivia, bron BBC
Will Bolivia's splits widen in 2008?
By Daniel Schweimler BBC South America correspondent
Bolivia has approved a radical new draft constitution that will give greater power to the country's poor and indigenous people.
It is a major step towards fulfilling the promises made by socialist President Evo Morales as he was swept to power as Bolivia's first indigenous leader nearly two years ago.
There were fireworks and dancing in the streets of the city of Oruro after a special assembly met through the night to debate and vote on the changes.
These include allowing two consecutive five-year terms for presidents, greater state control of the economy and more autonomy for indigenous communities and the provinces.
So reason for Bolivia to rejoice?
Far from it. The constituent assembly that approved the constitution was boycotted by the opposition.
The meeting was moved to Oruro after a similar gathering last month in the city of Sucre led to clashes, buildings being ransacked and several deaths.
Polarised
The draft constitution is still a long way from being enacted.
Firstly, a national referendum is needed on one article. Then the assembly will vote on the entire text. Then another referendum will be called on the full constitution.
No date has yet been set for that vote and few expect it to happen before next September.
The opposition has vowed to fight it every step of the way, saying it is being enacted illegally.
Boris Medina from the right-wing Podemos party said: "Every legal rule has been violated. This constitution is illegal and we'll denounce it in every forum we can."
Meanwhile, Bolivia is becoming increasingly polarised.
President Morales vowed to empower those Bolivians he said have been exploited for too long by a small ruling elite and their foreign backers.
He was talking mostly about indigenous Bolivians who make up more than 60% of the population. But he is also including women, poor peasant farmers and miners.
Last May, he nationalised the oil and gas industries saying that a greater share of the wealth they generate should go to ordinary Bolivians, rather than foreign investors.
Country divided
The trouble is that most of those natural resources are concentrated in the east of the country, around the city of Santa Cruz.
Santa Cruz is now the largest city in Bolivia and growing. It is hot and humid and the majority white population are proud to show off their wealth, driving through the city in 4x4s to shiny new shopping malls.
It is very different to the capital, La Paz, high in the Andes mountains with a predominantly indigenous population, where battered buses and taxis rattle through the narrow streets and many shops look like they have not changed since the 1950s.
Bolivia is a country divided. Between rich and poor, indigenous and white, the mountainous west and the flat, humid east. Increasingly, Bolivians are being forced to decide which side they are on - for Evo and his radical changes, or against.
Last month, six of the country's nine departments held a one-day general strike against the government's policies.
They were the eastern states, centred around Santa Cruz, where the leaders say they want greater autonomy from La Paz. Some, a radical minority, want full independence.
They complain that they generate Bolivia's wealth and do not see why they should subsidise the poor in the mountains.
Many wealthy landowners also oppose government measures to redistribute land to peasant farmers and limit the size of properties.
Room for discussion
The day of the strike, peasant farmers marched from far and wide, some for hours, to the main plaza in La Paz to hear President Morales defend his changes.
After leading a chant in the Aymara language, one indigenous leader told me that Evo Morales had, for the first time, given them a voice and they were not going to quieten down now.
There are extremes on both sides.
In Santa Cruz, groups of right-wing youngsters are reported to be arming themselves.
They say President Morales is backed and is being armed by the Venezuelan leader, Hugo Chavez, and the Cuban government.
Just above La Paz, in the sprawling community of El Alto, 4,000m (13,100 ft) above sea-level and a Morales stronghold, they say they will fight to the death to defend the changes being implemented by the first indigenous-friendly government in Bolivian history.
There is still room for discussion and compromise.
"This the kind of upheaval inevitable whenever radical change is implemented," said a government spokesman.
But the middle ground is becoming increasingly thin. The clashes are becoming ever more frequent and intense.
President Morales, in an attempt to placate his opponents, has called for a referendum which will decide whether he and the regional governors should be able to continue in their posts.
No certainty
Bolivia is still the poorest country in South America, and President Morales finds himself increasingly pressed into battle with a determined opposition, and unable to concentrate on dealing with the problems he was elected to solve.
That, in turn, leads to greater frustration on the part of an impatient population which had high expectations of the former coca leaf grower, a man they saw as one of them.
Bolivia is a country used to political upheaval where many presidents have found their hold on power to be tenuous.
Evo Morales came to office on a huge wave of support and for a year or so enjoyed a period of, by Bolivian standards, relative calm.
There were only two things that the politicians and analysts I spoke to in Bolivia agreed upon.
Firstly, that no-one could with any certainty predict what would happen there. But secondly, that 2008 would, almost certainly, be a difficult, possibly tumultuous year for Bolivia and for President Evo Morales.
By Daniel Schweimler BBC South America correspondent
Bolivia has approved a radical new draft constitution that will give greater power to the country's poor and indigenous people.
It is a major step towards fulfilling the promises made by socialist President Evo Morales as he was swept to power as Bolivia's first indigenous leader nearly two years ago.
There were fireworks and dancing in the streets of the city of Oruro after a special assembly met through the night to debate and vote on the changes.
These include allowing two consecutive five-year terms for presidents, greater state control of the economy and more autonomy for indigenous communities and the provinces.
So reason for Bolivia to rejoice?
Far from it. The constituent assembly that approved the constitution was boycotted by the opposition.
The meeting was moved to Oruro after a similar gathering last month in the city of Sucre led to clashes, buildings being ransacked and several deaths.
Polarised
The draft constitution is still a long way from being enacted.
Firstly, a national referendum is needed on one article. Then the assembly will vote on the entire text. Then another referendum will be called on the full constitution.
No date has yet been set for that vote and few expect it to happen before next September.
The opposition has vowed to fight it every step of the way, saying it is being enacted illegally.
Boris Medina from the right-wing Podemos party said: "Every legal rule has been violated. This constitution is illegal and we'll denounce it in every forum we can."
Meanwhile, Bolivia is becoming increasingly polarised.
President Morales vowed to empower those Bolivians he said have been exploited for too long by a small ruling elite and their foreign backers.
He was talking mostly about indigenous Bolivians who make up more than 60% of the population. But he is also including women, poor peasant farmers and miners.
Last May, he nationalised the oil and gas industries saying that a greater share of the wealth they generate should go to ordinary Bolivians, rather than foreign investors.
Country divided
The trouble is that most of those natural resources are concentrated in the east of the country, around the city of Santa Cruz.
Santa Cruz is now the largest city in Bolivia and growing. It is hot and humid and the majority white population are proud to show off their wealth, driving through the city in 4x4s to shiny new shopping malls.
It is very different to the capital, La Paz, high in the Andes mountains with a predominantly indigenous population, where battered buses and taxis rattle through the narrow streets and many shops look like they have not changed since the 1950s.
Bolivia is a country divided. Between rich and poor, indigenous and white, the mountainous west and the flat, humid east. Increasingly, Bolivians are being forced to decide which side they are on - for Evo and his radical changes, or against.
Last month, six of the country's nine departments held a one-day general strike against the government's policies.
They were the eastern states, centred around Santa Cruz, where the leaders say they want greater autonomy from La Paz. Some, a radical minority, want full independence.
They complain that they generate Bolivia's wealth and do not see why they should subsidise the poor in the mountains.
Many wealthy landowners also oppose government measures to redistribute land to peasant farmers and limit the size of properties.
Room for discussion
The day of the strike, peasant farmers marched from far and wide, some for hours, to the main plaza in La Paz to hear President Morales defend his changes.
After leading a chant in the Aymara language, one indigenous leader told me that Evo Morales had, for the first time, given them a voice and they were not going to quieten down now.
There are extremes on both sides.
In Santa Cruz, groups of right-wing youngsters are reported to be arming themselves.
They say President Morales is backed and is being armed by the Venezuelan leader, Hugo Chavez, and the Cuban government.
Just above La Paz, in the sprawling community of El Alto, 4,000m (13,100 ft) above sea-level and a Morales stronghold, they say they will fight to the death to defend the changes being implemented by the first indigenous-friendly government in Bolivian history.
There is still room for discussion and compromise.
"This the kind of upheaval inevitable whenever radical change is implemented," said a government spokesman.
But the middle ground is becoming increasingly thin. The clashes are becoming ever more frequent and intense.
President Morales, in an attempt to placate his opponents, has called for a referendum which will decide whether he and the regional governors should be able to continue in their posts.
No certainty
Bolivia is still the poorest country in South America, and President Morales finds himself increasingly pressed into battle with a determined opposition, and unable to concentrate on dealing with the problems he was elected to solve.
That, in turn, leads to greater frustration on the part of an impatient population which had high expectations of the former coca leaf grower, a man they saw as one of them.
Bolivia is a country used to political upheaval where many presidents have found their hold on power to be tenuous.
Evo Morales came to office on a huge wave of support and for a year or so enjoyed a period of, by Bolivian standards, relative calm.
There were only two things that the politicians and analysts I spoke to in Bolivia agreed upon.
Firstly, that no-one could with any certainty predict what would happen there. But secondly, that 2008 would, almost certainly, be a difficult, possibly tumultuous year for Bolivia and for President Evo Morales.
woensdag 28 november 2007
Nieuwe aanwinsten
Met salaris komen nieuwe boeken ;)
Twee keer Azië, 2x Australië en 1x Afrika. En daarvan eindelijk een helder overzicht van ZOA (Zuid-Oost Azië)!
AFRIKA
Een boek dat ik al een tijdje wilde hebben, enkel en alleen vanwege het "handelskaartje" op blz. 144... Ben inmiddels druk aan het lezen al moest ik even slikken in het begin: "The Nile Valley is the home to Africa's earliest literate cultures, and it is thus where we begin our story" (blz. 23)... Dat is nou precies waar ik niet tegen kan! Hahaha! Verdere negatieve kritiek: 6 miljoen jaar geschiedenis (200.000 jaar moderne mens, Homo sapiens) wordt weergegeven in nog niet de helft van het totaal aantal (390) bladzijdes. De laatste 600 jaar (waarin Europa op het toneel verschijnt) krijgt de rest... Zélfs sla je alle millenia tussen "ontstaan mens" en "Egyptische schrift" over, dan nóg is de pre-Europese periode vele duizenden jaren langer dan vanaf dat de eerste Portugezen langs de kust komen varen (4400 jaar versus 600 jaar ongeveer). Verder is een vrij globaal overzicht zo te zien. Wel degelijk geschikt dus om les uit te geven. Naar dan wél samen met het boek van Christopher Ehret. Groot verschil lijkt ook te zijn (moet ik nog nagaan, nu enkel een vluchtige blik) dat de post-Europese periode hier vooral (weer!) bekeken wordt vanuit de Europeanen. Dat is een van de dingen die Ehret zo meesterlijk doet. Hij toont aan dat Afrika (in tegenstelling tot het door pandemieën getroffen Amerika/Australië) tot in de 19de eeuw gewoon doorging met de eigen geschiedenis. Europeanen speelden tot dan toe maar een zeer bescheiden rolletje, ook al was dat rolletje er wel een van ruim 10 miljoen slaven over de Oceaan naar Amerika brengen...
Enfin. Tot zover de eerste indrukken die idd in merendeel negatief zijn. Waarom dan tóch kopen? O.a. inderdaad vanwege dat ene kaartje... En vanwege het feit dat het net uit is (1ste druk 2007). Bovendien is het weer een goed leesbaar overzicht. Zoals ik boven al zei: prima dus om er uit te doceren! :)
Dan nu eindelijk de titel:
A History of Sub-Saharan Africa
Robert O. Collins & James M. Burns
Cambridge, 2007
ISBN: 0-521-68708-X
AUSTRALIË
Dan EINDELIJK, eindelijk, eindelijk... 2 boeken over Australië, over de pre-Europese Geschiedenis van Australië in plaats van een slap verhaal over dat toen de Engelsen kwamen de Aboriginals in de Droomtijd leefden en dat we 50.000 jaar geschiedenis kunnen samenvatten met digeridoos en boemerangs.
Een oud boek data óók over Papua gaat! Geweldig! En ook hier een kaartje! Een kaartje (blz. 101) zoals ik dat ook al jaren voor Amerika gebruik, een "cultuurregio-kaartje"... Het is imers het CONTINENT Australië! Niet de (huidige) staat Australië... Ik tel er 16 waarbij de regenachtige gebieden natuurlijk in mijn verhaal (= tell the HIstory) het interessantst zijn... Hier namelijk (zie laatste posts) woonden bij onze komst (logischerwijs) de meeste mensen. Mensen die zeker geen nomaden waren en die -daar lijkt het toch steeds meer op- planten cultiveerden en stenen dorpen/opslaghuizen/grafkamers(?) bouwden. Hoe kan een beeld veranderen!
Eigenlijk is het gezien m'n ervaringen met pre-1492 Amerika ook niet zo gek. Ook hier werden de inheemsen getroffen door tientallen zeer dodelijke ziektes...
Vamos a ver (leer:)!
A Prehistory of Australia, New Guinea and Sahul
J. Peter White & James F. O'Connell
North Ryde (New South Wales), 1982
ISBN: 0127467300
En het nieuwste van het nieuwste!
Archaeology of Ancient Australia
Peter Hiscock
New York/ Abingdon, 2008
978-0-415-33811-0
AZIË
Tot slot 2 mooie boeken over Azië waar ik verder niet over zal uitwijden om de simpele rede dat ik naar bed wil nu! Haha!
Een mooi boek. Ik ben inmiddels aangeland bij begin van de bronstijd. Jammer genoeg wordt het noorden van Siberië (weer) erg magertjes behandeld. En ook hier weer een vergelijking et hoe de mensen daar in de 18de eeuw waren als leidraad nemen voor de duizenden jaren daarvoor. Alsof de mensen GEEN geschiedenis gehad hebben... TOCH spreekt het zichzelf tegen ook (data van rendierdomesticatie, grafheuvels, aanpassingen aan klimaat, aan zee, aan toendra...)! Dat is al wat...
A History of Russia, Central Asia and Mongolia - Volume 1, Inner Eurasia from Prehistory to the Mongol Empire
David Christian
Malden/Victoria (Blackwell Publishing), 1998
ISBN: 0-631-20814-3
Een heel lekker lezend boek en eindelijk een goed overzicht!
Southeast Asia -A Concise History
Mary Somers Heidhues
Londen (Thames & Hudson), 2001
0-500-28303-6
Hasta de volgende keer! Ik moet eventjes wat slaap inhalen (een volle week met VBH bezig geweest...)
trusten,
L.
Twee keer Azië, 2x Australië en 1x Afrika. En daarvan eindelijk een helder overzicht van ZOA (Zuid-Oost Azië)!
AFRIKA
Een boek dat ik al een tijdje wilde hebben, enkel en alleen vanwege het "handelskaartje" op blz. 144... Ben inmiddels druk aan het lezen al moest ik even slikken in het begin: "The Nile Valley is the home to Africa's earliest literate cultures, and it is thus where we begin our story" (blz. 23)... Dat is nou precies waar ik niet tegen kan! Hahaha! Verdere negatieve kritiek: 6 miljoen jaar geschiedenis (200.000 jaar moderne mens, Homo sapiens) wordt weergegeven in nog niet de helft van het totaal aantal (390) bladzijdes. De laatste 600 jaar (waarin Europa op het toneel verschijnt) krijgt de rest... Zélfs sla je alle millenia tussen "ontstaan mens" en "Egyptische schrift" over, dan nóg is de pre-Europese periode vele duizenden jaren langer dan vanaf dat de eerste Portugezen langs de kust komen varen (4400 jaar versus 600 jaar ongeveer). Verder is een vrij globaal overzicht zo te zien. Wel degelijk geschikt dus om les uit te geven. Naar dan wél samen met het boek van Christopher Ehret. Groot verschil lijkt ook te zijn (moet ik nog nagaan, nu enkel een vluchtige blik) dat de post-Europese periode hier vooral (weer!) bekeken wordt vanuit de Europeanen. Dat is een van de dingen die Ehret zo meesterlijk doet. Hij toont aan dat Afrika (in tegenstelling tot het door pandemieën getroffen Amerika/Australië) tot in de 19de eeuw gewoon doorging met de eigen geschiedenis. Europeanen speelden tot dan toe maar een zeer bescheiden rolletje, ook al was dat rolletje er wel een van ruim 10 miljoen slaven over de Oceaan naar Amerika brengen...
Enfin. Tot zover de eerste indrukken die idd in merendeel negatief zijn. Waarom dan tóch kopen? O.a. inderdaad vanwege dat ene kaartje... En vanwege het feit dat het net uit is (1ste druk 2007). Bovendien is het weer een goed leesbaar overzicht. Zoals ik boven al zei: prima dus om er uit te doceren! :)
Dan nu eindelijk de titel:
A History of Sub-Saharan Africa
Robert O. Collins & James M. Burns
Cambridge, 2007
ISBN: 0-521-68708-X
AUSTRALIË
Dan EINDELIJK, eindelijk, eindelijk... 2 boeken over Australië, over de pre-Europese Geschiedenis van Australië in plaats van een slap verhaal over dat toen de Engelsen kwamen de Aboriginals in de Droomtijd leefden en dat we 50.000 jaar geschiedenis kunnen samenvatten met digeridoos en boemerangs.
Een oud boek data óók over Papua gaat! Geweldig! En ook hier een kaartje! Een kaartje (blz. 101) zoals ik dat ook al jaren voor Amerika gebruik, een "cultuurregio-kaartje"... Het is imers het CONTINENT Australië! Niet de (huidige) staat Australië... Ik tel er 16 waarbij de regenachtige gebieden natuurlijk in mijn verhaal (= tell the HIstory) het interessantst zijn... Hier namelijk (zie laatste posts) woonden bij onze komst (logischerwijs) de meeste mensen. Mensen die zeker geen nomaden waren en die -daar lijkt het toch steeds meer op- planten cultiveerden en stenen dorpen/opslaghuizen/grafkamers(?) bouwden. Hoe kan een beeld veranderen!
Eigenlijk is het gezien m'n ervaringen met pre-1492 Amerika ook niet zo gek. Ook hier werden de inheemsen getroffen door tientallen zeer dodelijke ziektes...
Vamos a ver (leer:)!
A Prehistory of Australia, New Guinea and Sahul
J. Peter White & James F. O'Connell
North Ryde (New South Wales), 1982
ISBN: 0127467300
En het nieuwste van het nieuwste!
Archaeology of Ancient Australia
Peter Hiscock
New York/ Abingdon, 2008
978-0-415-33811-0
AZIË
Tot slot 2 mooie boeken over Azië waar ik verder niet over zal uitwijden om de simpele rede dat ik naar bed wil nu! Haha!
Een mooi boek. Ik ben inmiddels aangeland bij begin van de bronstijd. Jammer genoeg wordt het noorden van Siberië (weer) erg magertjes behandeld. En ook hier weer een vergelijking et hoe de mensen daar in de 18de eeuw waren als leidraad nemen voor de duizenden jaren daarvoor. Alsof de mensen GEEN geschiedenis gehad hebben... TOCH spreekt het zichzelf tegen ook (data van rendierdomesticatie, grafheuvels, aanpassingen aan klimaat, aan zee, aan toendra...)! Dat is al wat...
A History of Russia, Central Asia and Mongolia - Volume 1, Inner Eurasia from Prehistory to the Mongol Empire
David Christian
Malden/Victoria (Blackwell Publishing), 1998
ISBN: 0-631-20814-3
Een heel lekker lezend boek en eindelijk een goed overzicht!
Southeast Asia -A Concise History
Mary Somers Heidhues
Londen (Thames & Hudson), 2001
0-500-28303-6
Hasta de volgende keer! Ik moet eventjes wat slaap inhalen (een volle week met VBH bezig geweest...)
trusten,
L.
zondag 14 oktober 2007
Meer nieuws over "Ossie before it became Eussie"... Zoals ik zei: kwestie van tijd...
Scientist debunks nomadic Aborigine 'myth'
Barbara McMahon, Sydney
Tuesday October 9, 2007
Guardian Unlimited
Before white settlers arrived, Australia's indigenous peoples lived in houses and villages, and used surprisingly sophisticated architecture and design methods to build their shelters, new research has found.
Dwellings were constructed in various styles, depending on the climate. Most common were dome-like structures made of cane reeds with roofs thatched with palm leaves.
Some of the houses were interconnected, allowing native people to interact during long periods spent indoors during the wet season.
The findings, by the anthropologist and architect Dr Paul Memmot, of the University of Queensland, discredits a commonly held view in Australia that Aborigines were completely nomadic before the arrival of Europeans 200 years ago.
The belief was part of the argument used by white settlers to claim that Australia was terra nullius - the Latin term for land that belonged to nobody.
Dr Memmott said the myth that indigenous Australians were constantly on the move had come about because early explorers made their observations in good weather, when indigenous people were more mobile than at other times.
Many of the shelters the Aborigines built were dome structures. In the rainforest area around Cairns, in Queensland, where there was heavy rain for much of the year, people would occupy such villages for up to a year, he said.
The villages had to be near a staple food source, such as rainforest trees, from which Aborigines could harvest nuts. "Some of the nuts were poisonous, but the Aborigines developed a way of leaching the poisons out of them by burying them in mud for a period of time," he said.
"This source of nutrition allowed them to remain put instead of forcing them to go off hunting."
Dr Memmott also found evidence of dome housing on the west coast of Tasmania, with triple layers of cladding and insulation.
In western Victoria, Aborigines built circular stone walls more than a metre high, constructing dome roofs over the top with earth or sod cladding.
Missionaries drew on Aboriginal technology for buildings, using tree bark for roofs and walls, and grass thatching for gables, as well as reeds and animal hides, he added.
Very little indigenous architecture in Australia remains after local authorities burned or bulldozed the structures in the belief they were health hazards.
Dr Memmott's evidence, collected over the past 35 years, comes from oral histories, explorers' diaries, paintings and photographs. It is published in Gunyah, Goondie and Wurley, the first book to detail Australian Aboriginal architecture.
Dr Memmott said he hoped continuing research in the area would not only clear up the historical record but also help architectural designers working on current housing problems.
http://www.guardian.co.uk/australia/story/0,,2186932,00.html
Barbara McMahon, Sydney
Tuesday October 9, 2007
Guardian Unlimited
Before white settlers arrived, Australia's indigenous peoples lived in houses and villages, and used surprisingly sophisticated architecture and design methods to build their shelters, new research has found.
Dwellings were constructed in various styles, depending on the climate. Most common were dome-like structures made of cane reeds with roofs thatched with palm leaves.
Some of the houses were interconnected, allowing native people to interact during long periods spent indoors during the wet season.
The findings, by the anthropologist and architect Dr Paul Memmot, of the University of Queensland, discredits a commonly held view in Australia that Aborigines were completely nomadic before the arrival of Europeans 200 years ago.
The belief was part of the argument used by white settlers to claim that Australia was terra nullius - the Latin term for land that belonged to nobody.
Dr Memmott said the myth that indigenous Australians were constantly on the move had come about because early explorers made their observations in good weather, when indigenous people were more mobile than at other times.
Many of the shelters the Aborigines built were dome structures. In the rainforest area around Cairns, in Queensland, where there was heavy rain for much of the year, people would occupy such villages for up to a year, he said.
The villages had to be near a staple food source, such as rainforest trees, from which Aborigines could harvest nuts. "Some of the nuts were poisonous, but the Aborigines developed a way of leaching the poisons out of them by burying them in mud for a period of time," he said.
"This source of nutrition allowed them to remain put instead of forcing them to go off hunting."
Dr Memmott also found evidence of dome housing on the west coast of Tasmania, with triple layers of cladding and insulation.
In western Victoria, Aborigines built circular stone walls more than a metre high, constructing dome roofs over the top with earth or sod cladding.
Missionaries drew on Aboriginal technology for buildings, using tree bark for roofs and walls, and grass thatching for gables, as well as reeds and animal hides, he added.
Very little indigenous architecture in Australia remains after local authorities burned or bulldozed the structures in the belief they were health hazards.
Dr Memmott's evidence, collected over the past 35 years, comes from oral histories, explorers' diaries, paintings and photographs. It is published in Gunyah, Goondie and Wurley, the first book to detail Australian Aboriginal architecture.
Dr Memmott said he hoped continuing research in the area would not only clear up the historical record but also help architectural designers working on current housing problems.
http://www.guardian.co.uk/australia/story/0,,2186932,00.html
zaterdag 13 oktober 2007
Inheemse volken, talen, culturen, rechten, geschiedenis, internationale politiek
Vandaag zal ik eens beginnen met Europa. Daarna Azië, Afrika, Australië & Oceanië. Zie het als vergelijkingsmateriaal. Laatst kreeg ik weer 2 opmerkingen naar het hoofd geslingerd:
-"ja hallo, altijd die indianen, hoeveel zijn dat er nu eigenlijk? Je kan niet alleen aan indianen denken. De andere mensen in Venezuela en Brazilië hebben ook rechten!"
-"ja maar doet dat er ook toe voor de huidige situatie dat dat conflict in Darfur al speelde voor de Europeanen? Nee toch! Het gaat om nu!"
En ik ergerde me weer aan een minister die (net als de journalist) in z'n verhaal over Afghanistan wel zeker 50x het woord demoratie wist te gebruiken waardoor de inflatie hiervan inmiddels - naar mijn bescheiden mening - een absoluut hoogtepunt heeft bereikt.
Mensen: "democratie" wordt ernstig door de war gehaald met "rijkdom"!! Luister maar naar al die politici, journalisten, Bushes op rechts en voor mijn part Marijnissen op links (de laatste zei niet zo lang geleden in een interview - als ik die krant kan geloven tenminste - dat hij graag een wereldwijde democratie zou zien).
Okay. Dus als ik ze letterlijk zou nemen zou iedereen (*niet echt de betekenis van democratie HISTORISH gezien, want daarmee werd bedoeld: "wijze types maken een keuze"!) op de hele wereld om de 4 jaar naar de stembus moeten om een papiertje in een bus te gooien zodat ze net als wij een president of een premier krijgen die ze 4 jaar later weer weg mogen stemmen. Hoi hoi! Ondertussen blijft de armoede en de ongelijkheid? Nee... Men bedoeld EIGENLIJK iets anders maar hoe mooi is het niet om te zeggen dat de democratie ons welvarend heeft gemaakt want is het niet zo dat het Vrije Democratische Westen rijk en machtig is terwijl de dictaturen elders ter wereld in arme landen zijn?
Beste mensen: die Europese rijkdom begon vanaf ongeveer 1500 met de pludering van Amerika. In de 17de eeuw nam het een vlucht door de VOC en de WIC-mentaliteit. Halverwege de 19de eeuw begon het huidige geïndustrialiseerde tijdperk en werden we nog rijker en machtiger waardoor we b.v. Afrika op de knieën kregen en konden opdelen. Nóg meer rijkdom!
Was een van de rijke Westerse landen in de 16de, 17de, 18, of 19de eeuw democratisch? No way! Zwitserland en IJsland waren min of meer democratish in Europa! Maar die zijn pas rijk geworden in de 20ste eeuw. Bovendien waren en zijn het miniscule landjes op politiek gebied. IJsland was zelf een kolonie van Denemarken en Noorwegen. Zwitserland profiteerde niet echt als land zonder zee van de gouden eeuwen...
Om antwoord te geven op de twee bovenstaande "verwijten" zal ik in deze blog laten zien wat ik nou echt bedoel, zonder het meteen op "die indianen" te gooien ;)
Zoals ik in het begin al zei: Beginnen met Europa!
Wat is Europa eigenlijk? Weinig mensen vragen zich dat af. Ik praat niet over de lidstaten van de politieke Unie hier. Ik praat over het gehele (sub)continent Europa. De titel geeft aan dat ik het over de volgende dingen wil hebben:
volken, talen, culturen, rechten, geschiedenis & politiek
De volken zijn altijd het gemakkelijkst te identificeren aan de hand van de taal die men spreekt. In het geval van Europa is het zelfs heel gemakkelijk omdat het een klein continentje is.
Europa
Bijna alle Europeanen zijn taalkundig familie van elkaar. Ze spreken talen die behoren tot een grote taalgroep die door linguisten "Indo-Europees" wordt genoemd. Die naam geeft aan dat deze Europese talen (groen op het eerste kaartje) verwant zijn aan talen die in India gesproken worden, waaronder het Hindi. Ook Iraans en Koerdisch horen echter bij deze groep (NOOT: Turks niet! Zo zou je dus kunnen zeggen dat de Koerden historisch gezien dichter bij de meeste Europeanen staan dan de Turken...). Nederlands, Frans, Russisch, Engels, Grieks... Het zijn allemaal talen die aan elkaar verwant zijn wat vooral duidelijk wordt als je de cijfers 1-10 met elkaar gaat vergelijken, of de persoonlijke voornaamwoorden.
Ned: een, twee, drie
Frans: un, deux, trois
Russisch: odin, dva, tri
Grieks: éna, dúo, tría
Welsh (keltisch, zie kaart 2): un, dau, tri
Er zijn maar een paar talen in Europa die niet behoren tot Indo-Europees waarvan de bekendste zijn Fins, Turks en Hongaars. Weinig mensen weten dat ook het Baskisch (rood op eerste kaartje) geen indo-europese taal is.
Het voorbeeld van 1 tot 3 in de talen in rood, geel en blauw op eerste kaart:
Baskisch (rood): bat, bi, hiru
Hongaars (zuidelijkste geel): egy, kettö, három
Turks (blauw): bir, iki, üç
Het tweede kaartje laat zien hoe de Indo-Europese talen verdeelt zijn in subgroepen. Nederlands, Zweeds, Duits en Engels zijn Germaanse (rode) talen binnen de Indo-Europese taalgroep. Frans, Italiaans, Spaans en Roemeens zijn Romaanse (groene) talen, afkomstig van het Latijn. De blauwe talen (Russisch, Pools, Servish, Bulgaars, etc...) zijn de Slavische talen en dat zijn de drie grote Europese takken. Vier kleintjes zijn:
grijs (Keltisch in west Europa, bijna uitgestorven), Iers, Welsh, Bretons, Schots-Gaelic
lichtblauw (Baltisch): Lets en Litouws
roze (Grieks)
geel (Albanees)
Van drie subgroepen ben ik goed op de hoogte en kan ik voorbeelden geven:
Nederlands: water, wit
Engels: water, white
Frans: eau, blanc
Spaans: agua, blanco
Bretons: dour, gwenn
Welsh: dwr, gwyn
-"ja hallo, altijd die indianen, hoeveel zijn dat er nu eigenlijk? Je kan niet alleen aan indianen denken. De andere mensen in Venezuela en Brazilië hebben ook rechten!"
-"ja maar doet dat er ook toe voor de huidige situatie dat dat conflict in Darfur al speelde voor de Europeanen? Nee toch! Het gaat om nu!"
En ik ergerde me weer aan een minister die (net als de journalist) in z'n verhaal over Afghanistan wel zeker 50x het woord demoratie wist te gebruiken waardoor de inflatie hiervan inmiddels - naar mijn bescheiden mening - een absoluut hoogtepunt heeft bereikt.
Mensen: "democratie" wordt ernstig door de war gehaald met "rijkdom"!! Luister maar naar al die politici, journalisten, Bushes op rechts en voor mijn part Marijnissen op links (de laatste zei niet zo lang geleden in een interview - als ik die krant kan geloven tenminste - dat hij graag een wereldwijde democratie zou zien).
Okay. Dus als ik ze letterlijk zou nemen zou iedereen (*niet echt de betekenis van democratie HISTORISH gezien, want daarmee werd bedoeld: "wijze types maken een keuze"!) op de hele wereld om de 4 jaar naar de stembus moeten om een papiertje in een bus te gooien zodat ze net als wij een president of een premier krijgen die ze 4 jaar later weer weg mogen stemmen. Hoi hoi! Ondertussen blijft de armoede en de ongelijkheid? Nee... Men bedoeld EIGENLIJK iets anders maar hoe mooi is het niet om te zeggen dat de democratie ons welvarend heeft gemaakt want is het niet zo dat het Vrije Democratische Westen rijk en machtig is terwijl de dictaturen elders ter wereld in arme landen zijn?
Beste mensen: die Europese rijkdom begon vanaf ongeveer 1500 met de pludering van Amerika. In de 17de eeuw nam het een vlucht door de VOC en de WIC-mentaliteit. Halverwege de 19de eeuw begon het huidige geïndustrialiseerde tijdperk en werden we nog rijker en machtiger waardoor we b.v. Afrika op de knieën kregen en konden opdelen. Nóg meer rijkdom!
Was een van de rijke Westerse landen in de 16de, 17de, 18, of 19de eeuw democratisch? No way! Zwitserland en IJsland waren min of meer democratish in Europa! Maar die zijn pas rijk geworden in de 20ste eeuw. Bovendien waren en zijn het miniscule landjes op politiek gebied. IJsland was zelf een kolonie van Denemarken en Noorwegen. Zwitserland profiteerde niet echt als land zonder zee van de gouden eeuwen...
Om antwoord te geven op de twee bovenstaande "verwijten" zal ik in deze blog laten zien wat ik nou echt bedoel, zonder het meteen op "die indianen" te gooien ;)
Zoals ik in het begin al zei: Beginnen met Europa!
Wat is Europa eigenlijk? Weinig mensen vragen zich dat af. Ik praat niet over de lidstaten van de politieke Unie hier. Ik praat over het gehele (sub)continent Europa. De titel geeft aan dat ik het over de volgende dingen wil hebben:
volken, talen, culturen, rechten, geschiedenis & politiek
De volken zijn altijd het gemakkelijkst te identificeren aan de hand van de taal die men spreekt. In het geval van Europa is het zelfs heel gemakkelijk omdat het een klein continentje is.
Europa
Bijna alle Europeanen zijn taalkundig familie van elkaar. Ze spreken talen die behoren tot een grote taalgroep die door linguisten "Indo-Europees" wordt genoemd. Die naam geeft aan dat deze Europese talen (groen op het eerste kaartje) verwant zijn aan talen die in India gesproken worden, waaronder het Hindi. Ook Iraans en Koerdisch horen echter bij deze groep (NOOT: Turks niet! Zo zou je dus kunnen zeggen dat de Koerden historisch gezien dichter bij de meeste Europeanen staan dan de Turken...). Nederlands, Frans, Russisch, Engels, Grieks... Het zijn allemaal talen die aan elkaar verwant zijn wat vooral duidelijk wordt als je de cijfers 1-10 met elkaar gaat vergelijken, of de persoonlijke voornaamwoorden.
Ned: een, twee, drie
Frans: un, deux, trois
Russisch: odin, dva, tri
Grieks: éna, dúo, tría
Welsh (keltisch, zie kaart 2): un, dau, tri
Er zijn maar een paar talen in Europa die niet behoren tot Indo-Europees waarvan de bekendste zijn Fins, Turks en Hongaars. Weinig mensen weten dat ook het Baskisch (rood op eerste kaartje) geen indo-europese taal is.
Het voorbeeld van 1 tot 3 in de talen in rood, geel en blauw op eerste kaart:
Baskisch (rood): bat, bi, hiru
Hongaars (zuidelijkste geel): egy, kettö, három
Turks (blauw): bir, iki, üç
Het tweede kaartje laat zien hoe de Indo-Europese talen verdeelt zijn in subgroepen. Nederlands, Zweeds, Duits en Engels zijn Germaanse (rode) talen binnen de Indo-Europese taalgroep. Frans, Italiaans, Spaans en Roemeens zijn Romaanse (groene) talen, afkomstig van het Latijn. De blauwe talen (Russisch, Pools, Servish, Bulgaars, etc...) zijn de Slavische talen en dat zijn de drie grote Europese takken. Vier kleintjes zijn:
grijs (Keltisch in west Europa, bijna uitgestorven), Iers, Welsh, Bretons, Schots-Gaelic
lichtblauw (Baltisch): Lets en Litouws
roze (Grieks)
geel (Albanees)
Van drie subgroepen ben ik goed op de hoogte en kan ik voorbeelden geven:
Nederlands: water, wit
Engels: water, white
Frans: eau, blanc
Spaans: agua, blanco
Bretons: dour, gwenn
Welsh: dwr, gwyn
Abonneren op:
Posts (Atom)